31ste zondag door het jaar – 1 november 2026
bij Mt 23,1-12 uit Augustinus’ sermo 74,3:
Als de Heer niet eerst had gezegd dat die slechte mensen op de stoel van Mozes zaten (Mt 23,2), zou Hij ons nooit hebben gezegd dat we naar hen moesten luisteren. Want wat ze uit de slechte voorraad van hun hart tevoorschijn halen, is iets heel anders dan wat ze als heraut van de Rechter vanaf de stoel van Mozes laten horen. De uitspraken van een heraut mogen nooit aan hemzelf worden toegeschreven als hij ze namens de rechter doet. Wat een heraut in zijn eigen huis zegt, is iets heel anders dan wat hij namens de rechter zegt. Want of hij het nu wil of niet, het is de taak van een heraut om iedere veroordeling over te brengen, zelfs die van zijn eigen vriend. Ook moet hij of hij het nu wil of niet, de vrijspraak van zijn eigen vijand overbrengen. Doet hij zijn uitspraken vanuit zijn hart, dan spreekt hij zijn vriend vrij en straft hij zijn vijand. Doet hij zijn uitspraken vanaf de stoel van de rechter, dan straft hij zijn vriend en spreekt hij zijn vijand vrij.
Uit: : Aurelius Augustinus – Van aangezicht tot aangezicht: preken over teksten uit het evangelie volgens Matteüs, – Amsterdam : Ambo 2004 (- Budel : 2010), p. 371 (sermo 74,3)