5de zondag van de Paastijd – 3 mei 2026
bij Joh 14,1-12 uit Augustinus’ sermo 141,4
Christus is bij de Vader, Hij is de waarheid en het leven (Joh 14,6). Hij is het Woord waarover is gezegd: “Het leven was het licht van de mensen.” (Joh 1,4) Hij is bij de Vader, Hij is de waarheid en het leven. En omdat wij geen weg hadden om tot de waarheid te komen, is de Zoon van God – altijd bij de Vader, altijd waarheid en leven – zelf de weg geworden, door de mensengedaante aan te nemen. Loop mee met die mens en u komt bij God. Ga met Hem mee en u komt bij Hem uit. Zoek geen andere weg om Hem te bereiken dan Hemzelf. Want als Hij had geweigerd de weg te zijn zouden we altijd dwalen. Hij is dus de weg geworden waarlangs u moet gaan. Ik zeg u niet: “Zoek de weg.” De weg is naar u toe gekomen: sta op en ga lopen. Loop op je karakter, niet op je voeten. Veel mensen lopen namelijk goed op hun voeten, maar slecht op hun karakter. Soms kunnen ze wel goed lopen maar rennen ze naast de weg. Natuurlijk kent u ook mensen die goed leven maar geen christen zijn. Ze kunnen goed rennen, maar niet over de weg. Hoe harder ze rennen, hoe meer ze verdwalen: ze raken steeds verder van de weg af. Maar als zulke mensen dan de weg bereiken en hem blijven volgen, wat is dat dan een veilig gevoel! Ze lopen goed en verdwalen niet. Maar als ze hem niet blijven volgen, al lopen ze nog zo goed… ach, wat een ellende! Het is beter over de weg te strompelen dan naast de weg te marcheren!
Uit: Aurelius Augustinus – De weg komt naar u toe: preken over teksten uit het evangelie volgens Johannes. – Budel : Damon, 2007. – p.288 (= sermo 141,4)