26e zondag door het jaar – 26 september 2027
bij Mc 9,38-48 uit Augustinus’ verhandeling over de bergrede 1,37:
Vervolgens zegt de Heer: “Maar als uw rechteroog u doet struikelen, ruk het dan uit en gooi het weg. Want het is beter voor u dat een van uw ledematen verloren gaat, dan dat heel uw lichaam naar de hel gaat.” (Mt 5,29; vgl. Mc 9,43-47) Er is grote moed vereist om ledematen uit te rukken. Wat het oog ook verbeeldt, zonder twijfel is het iets wat men intens liefheeft. Wie zijn liefde voor een ander krachtig wil verwoorden, pleegt die ander zijn oogappel te noemen. Dat er in de Schrift sprake is van rechteroog, duidt er misschien op hoe dierbaar het is. Hoewel onze lichamelijke ogen zich gezamenlijk inspannen om te zien en door beider inspanning tot evenveel in staat zijn, vinden de mensen het toch erger hun rechteroog te verliezen. En dan is dit de betekenis: wat het ook is wat u op zo’n manier liefhebt dat u het als uw rechteroog ziet, als het u doet struikelen, als het voor u een beletsel is voor het ware geluk, ruk het uit en gooi het weg. Want het is beter voor u dat er een van verloren gaat – van al datgene wat u zó liefhebt dat het als een lichaamsdeel aan u vastzit – dan dat heel uw lichaam naar de hel gaat.
Uit: Aurelius Augustinus, Het huis op de rots: ver de bergrede; – Amsterdam : Ambo 2000 / 2001 en Budel : Damon, 2004 / 2011, p. 86.